Verane Paintings

verane

Λίγα λόγια για το πώς γεννήθηκε αυτή η έκθεση…

Έβγαινα από το Yad Vashem, θα μπορούσα να έβγαινα από Μουσείο για την Γενοκτονία των Αμερινδιάνων, των Αρμενίων ή των Κούρδων.. για τα θύματα του Στάλιν, του Πολ Ποτ, του Guantanamo ή των θυμάτων που πνίγονται καθημερινά στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης… Η λίστα των αποτρόπαιων εγκλημάτων είναι δυστυχώς μεγάλη. 

Βγαίνοντας λοιπόν από το Μουσείο του Ολοκαυτώματος, καταρρακωμένη, έκλαιγα, μπήκα στην θάλασσα στο Τελ Αβίβ, να λυτρωθώ… εκεί έγινε η σύλληψη του πρώτου πίνακα. Και, για να μην πάρω διαζύγιο με την ανθρωπότητα, έπρεπε να καταλάβω και να εξηγήσω τα βαθύτερα αίτια της βίας. 

Παραφράζοντας τον Ernest Borneman, θα πω ότι η πτώση του Αδάμ και της Εύας από τον Παράδεισο είναι μια αιτιολογική βιβλική παραβολή που εξιστορεί το πέρασμα από αναρχικές μητριστικές κοινωνίες του Παλαιού Κόσμου σε πατριαρχικές. Οι μητριστικές κοινωνίες ήταν νομαδικές, αγνοούσαν την ιδιοκτησία, λειτουργούσαν οριζόντια σε αταξική, ελεύθερη και δίκαιη κοινωνία. Ο άνθρωπος ήταν απλά μέρος της φύσης σε πλήρη αρμονία με αυτήν και τους συνανθρώπους του. Ήταν τροφοσυλλέκτες και απόλυτα ειρηνικοί. Ζούσαν την σεξουαλική ισονομία και ελευθερία. 

Το μήλο συμβολίζει την σύλληψη του ρόλου του καρπού στην αναπαραγωγή. Ελέγχοντας τον καρπό, ελέγχετε η φύση. Δεν είναι τυχαίες οι επενδύσεις της Monsanto. Αυτόματα εισήχθηκαν η ιδιοκτησία του καλλιεργημένου εδάφους, της γυναίκας που γεννά εργάτες της γης και των εργαλείων. Με την αγροτική καλλιέργεια, ο άνθρωπος ανακάλυψε και το ρόλο του σπέρματος στην κύηση. Επιβλήθηκε η ιεραρχία με γνώμονα τον ιδιοκτήτη του καρπού-σπέρματος. Ο Αδάμ και η Εύα διώχνονται από τον παράδεισο και θα γνωρίσουν την κληρονομία, την συσσώρευση πλούτου, την ιεραρχία, τον καταμερισμό εργασίας, την ατομικότητα, την ανταγωνιστική επίδοση, την σεξουαλική αλλοτρίωση, την ανάπτυξη, τον επεκτατισμό, το πόλεμο, τις γενοκτονίες,… 

Η πρώτη μαζική εξολόθρευση που γνώρισε η Ανθρωπότητα ήταν αυτή των φιλειρηνικών μητριστικών κοινωνιών… οι οποίες στον τέλος αποφάσισαν να κάνουν χρήση της αντί-βίας για να επιζήσουν όπως αφηγείται ο Όμηρος στο μύθο των Αμαζόνων. 

Η αναρχία δεν είναι ουτοπία αλλά μια υπαρκτή ιστορική περίοδο χιλιετηρίδων χρόνων που το πατριαρχικό σύστημα θέλει να σβήσει από την μνήμη μας. Η έκθεση «Φύση Γυναίκας» υμνεί αυτήν την εποχή της απόλυτης αρμονίας με την Φύση και φύση μας. Θα συναντήσετε Γυναίκες ακέφαλες που αρνούνται την ατομικότητα και την προσωπολατρία και που απολαμβάνουν ελεύθερα τον Έρωτα. Κατά της ιδιοκτησίας, ήθελα να προσφέρω, ως εργατό-ζωγράφος, ανυπόγραφες ζωγραφιές, όπως στα σπήλαια των μητριστικών κοινωνιών του Παλαιού Κόσμου, στα νομαδικά σας μάτια.